انواع دست دادن و معانی پنهان
انواع دست دادن و معانی پنهان
دست دادن:
مردم با دست دادن به همدیگر، سلام و ابراز خوش وقتی میکنند. این حرکت بسیار پر معنیتر از گرفتن دست هم دیگر است. در این حرکت ارتباط بین دو دست و نحوه ی فشردن آن ها بسیار مهم است.
دراز کردن دست برای ایجاد ارتباط بین دو دست میتواند نشانهای برای برقراری رابطهای صادقانه و بدون رودربایستی باشد و حرکت متقابل شما نشانی از بی ریایی و ارتباطی به دور از هرگونه تهدید میباشد.
حال می خواهیم مفهوم انواع دست دادن را توضیح دهیم. (توجه به اين نكته در مرحله ی پذيرش بسيار حائز اهميّت است.)
شل دست دادن (دست ماهي مرده):
این حالت نشان دهنده ی عدم آرامش طرف مقابل است. او دوست ندارد کف دستش لمس شود، زیرا که از برملا شدن رازش هراس دارد.
دست دادن استخوان شکن:
برعکس حالت قبل، طرف مقابل شما میخواهد استخوان های دست شما را له کند. این هم نشانه ی عدم امنیت است، ولی با این کار قصد دارد قدرت خود را به رخ شما بکشد، تا با این حسّ برتری، قدری از ضعف خود را بپوشاند. در بعضي ديگر از موارد، امكان دارد كه شخص، چيزي را که در فكر دارد از شما مخفي كرده است.
دست دادن در حالت کف دست رو به پایین:
طرف مقابل شما، دستش را طوری به سمت شما دراز میکند که کف دستش به سمت پایین است. در این حالت او قصد دارد برتری خود را به شما اثبات کند. برعکس حالت قبل او در آرامش است و احساس ضعف نمیکند.
دست دادن با دست چپ:
اگر دست چپ خود را از بالا به سمت شما دراز کرد، قصد برتری طلبی نسبت به شما را دارد، ولی اگر از پایین و مخفیانه دست چپ را برای دست دادن دراز کند، سعی دارد از شما حمایت کند و به آرامش شما فکر میکند.
دست دادن در حالت كف دست رو به بالا:
بهترين نوع دست دادن اين حالت است كه كف دست شما به عنوان اداي احترام روبه بالا مي باشد و كف دست مشتري رو به پايين قرار مي گيرد.
دست دادن با دو دست:
اين حالت نشان دهنده ی احساس همدردي و تشكّر خالصانه از شخص مقابل است. در اين حالت شما با استفاده از دو دست خود به شخص نشان مي دهيد كه اسلحه اي در دست نداريد.
بالا و پايين بردن دست ها زماني که به هم دست مي دهيد، از دو بار تا پنج بار عادي است.
نكته: دست هاي خود را در روي ميز به حالت ضربدر يا به حالت اشاره به سوي مشتري نگيريد، كه ايجاد نظري منفي مي كند. در كل سعي كنيد تا دست هاي شما همواره به صورت باز باشد، تا بتوانيد حسّ صداقت را نشان دهيد.
مديريت روابط با مشتريان مجموعه گامهايي است که به منظور ايجاد، توسعه، نگهداري و بهينهسازي روابط طولاني مدت و ارزشمند بين مشتريان و سازمان برداشته ميشود. اصطلاح CRM با مفهوم امروزي آن از دهه 1990 پديد آمد و در قالب يک راهبرد کسب و کار به منظور انتخاب و مديريت ارزشمندترين ارتباطات با مشتريان تدوين شد. CRM نيازمند يک فلسفه مشتريمحور و فرهنگ پشتيباني از فرايندهاي مؤثر بازاريابي، فروش و خدمات پس از فروش در سازمان است. فرهنگ مشتري محور بر مفهومي ساده از ارتباط يک به يک بين مشتريان و فروشندگان استوار است. اين نگرش، به هر مشتري به چشم يک فرد با خواستهها، خريدها و نيازهاي مربوط به خود نگاه ميکند.